Recensie: Christina Aguilera - Lotus

Met haar nieuwe album 'Lotus' wil Christina Aguilera laten horen dat ze zichzelf opnieuw heeft uitgevonden. De titel verwijst naar de lotusbloem, volgens Aguilera 'een bloem die blijft boeien'. Is Christina's plaat ook zo boeiend?

De twintig jaar geleden in The Mickey Mouse Club zo schattige Christina Aguilera heeft zich niet alleen ontpopt tot wereldster met een van de krachtigste stemmen in de popmuziek, maar ook tot foute schoondochter die op foto's slechts zelden helemaal gekleed is. Christina heeft haar sexy imago verre van nodig, want met 'Hurt' en 'Beautiful' is Aguilera verantwoordelijk voor enkele van de mooiste nummers van het vorige decennium. Na de vermakelijke albums 'Stripped' en 'Back To Basics' kwam Christina in 2010 met 'Bionic', een interessante, elektronische plaat, die Aguilera niet het hitlijstsucces opleverde waaraan ze gewend was. Hoewel Christina 'Bionic' recentelijk als 'meesterwerk' beschreef, ziet Aguilera toch reden om haar nieuwe album 'Lotus' een 'wedergeboorte' te noemen. De herboren Christina klinkt echter niet erg vernieuwend.

De gehele recensie is gepubliceerd op Studenten.net.

Recensie: Rihanna - Unapologetic

De laatste single van Rihanna's vorige album was nog geen drie weken uit toen Rihanna met 'Diamonds' een nieuw album inluidde. Met 'Unapologetic' wil ze duidelijk maken dat mensen over haar werk mogen oordelen, maar niet over haar privéleven. Is Rihanna's nieuwe plaat net zo spraakmakend als haar privéperikelen zijn?
Sinds 2005 komt Rihanna ieder jaar, behalve in 2008, met een nieuw album. Hoewel ze daarvoor al jarenlang niet meer doet dan zingen en sporadisch een woordje schrijven, is dat een prestatie. Terwijl Rihanna vroeg in haar carrière zei dat ze haar hart en ziel in haar muziek legde, hoorde een journalist van mannenblad GQ haar dit jaar iets heel anders zeggen. Rihanna zei niet dat ze mensen wil raken of vermaken; ze zei dat het haar om één ding gaat: twitteren, retweeten en trending topics. Voor 'Unapologetic' is zelfs een retweet echter te veel eer.

De gehele recensie is gepubliceerd op Studenten.net.

Recensie: Robbie Williams - 'Take The Crown'

Robbie Williams windt er geen doekjes om: hij heeft nog één kans om de wereld te veroveren en daarvoor is zijn nieuwe album 'Take The Crown' zijn munitie. Strijdlust genoeg bij Williams, maar hoe klinkt zijn bewapening?
Van ontroeren op pianoballads tot swingen op jazz, rappen op elektronica en stembandvernieling op rock; in zijn 22 jaar durende carrière heeft Robbie Williams het allemaal gedaan. Omdat de bestverkopende Britse soloartiest aller tijden werd getergd door stemmen in zijn hoofd die riepen dat zijn muziek slecht was, verruilde Williams in 2004 zijn kwajongensachtige speelsheid voor serieuze volwassenheid, wat hem met 'Intensive Care' en 'Reality Killed The Video Star' zijn tekstueel diepgaandste albums opleverde. Zijn laatste album bevatte volgens Robbie echter geen hits, terwijl hij die zo graag scoort. Daarom geeft Williams nu, gesetteld met vrouw en dochter Teddy, toe aan zijn succesverslaving en hij bewijst nog steeds een goede neus te hebben voor hitmateriaal.

De gehele recensie is gepubliceerd op Studenten.net.

Recensie: Mika - The Origin Of Love

Toen Mika zijn vorige album maakte, deelde hij het werkproces in video's met zijn fans en het resultaat was een lekkere plaat. Zijn derde album 'The Origin Of Love' heeft Mika echter in stilte bekokstoofd. De verrassing is dus groter, maar hoe aangenaam is die?

Weinig artiesten maken zo'n droomdebuutalbum als Mika in 2007 met zijn veelzijdige 'Life In Cartoon Motion'. De opvolger, 'The Boy Who Knew Too Much', was meer gelaagd en minder licht verteerbaar. Na zijn tweede plaat beleefde Mika een moeilijke tijd; hij verloor de liefde en bijna zijn zus. Zij overleefde echter haar val uit een raam, doordat de spijlen die haar doorboorden tevens haar val braken. Toen Mika opnieuw verliefd werd, was het hem duidelijk dat het leven om liefde draait. Zijn nieuwe album 'The Origin Of Love' staat daarom vol liefdesliedjes en hoewel gelukkige artiesten vaak weinig moois schrijven, werkt Mika's vrolijkheid aanstekelijk.

De gehele recensie is gepubliceerd op Studenten.net.

Recensie: Carly Rae Jepsen - Kiss

Als iemand met een stem zo schattig als die van Carly Rae Jepsen vraagt of je haar misschien wilt bellen, kun je niet weigeren. Nu wil Carly graag dat je naar haar nieuwe album 'Kiss' luistert, maar de vraag is of die uitnodiging net zo onweerstaanbaar is.

Carly Rae Jepsen werd in 2007 derde bij Canadian Idol. Maar pas begin dit jaar verwierf ze internationale bekendheid, nadat Justin Bieber twitterde over Carly's single 'Call Me Maybe'. Carly is met haar uiterst brave imago de Taylor Swift van de popmuziek. Ze vindt het alleen maar vleiend dat mensen haar jonger schatten dan 26 jaar dankzij haar altijd dartele en kleurrijke voorkomen. Sinds haar debuutalbum 'Tug Of War' is Carly naar eigen zeggen gegroeid als artieste en ze vergelijkt haar nieuwe nummers met kleding van Versace en Moschino, omdat ze 'stralen'. Grauw is haar album inderdaad niet, maar je kunt je geld beter aan kleding uitgeven.

De gehele recensie is gepubliceerd op Studenten.net.

Recensie: Pink - The Truth About Love

De naam van P!nks laatste album, 'Greatest Hits… So Far!!!' uit 2010, doet vermoeden dat P!nk nog meer hits wil maken. P!nk benadrukt dat de geboorte van dochter Willow in 2011 haar niet heeft veranderd; ze is nog steeds 'nuts' en 'angry'. Hoeveel hitmateriaal bevat P!nks nieuwe album 'The Truth About Love'?
Het settelen met haar man en kind zorgde voor een hoogtepunt in P!nks privéleven, maar het stoppen met roken bracht iets anders tot een nieuwe hoogte: haar stem. Ze kan sinds kort een octaaf hoger zingen en dat laat P!nk horen op 'The Truth About Love', haar zesde studioalbum sinds haar debuut uit 2000. Het is 'in' om dancenummers te maken, maar daar heeft P!nk naar eigen zeggen geen zin in; ze doet liever haar eigen ding. Ze is weliswaar niet achter de dancetrend aangehuppeld, maar trouw aan zichzelf blijft ze op dit album niet.
De gehele recensie is gepubliceerd op Studenten.net.

Recensie: Marina and the Diamonds - Electra Heart

Wie de Welsh-Griekse Marina Diamandis (bekend als Marina and the Diamonds) interviewt, krijgt van de platenmaatschappij het verzoek niet te veel naar Marina's royale voorgevel te staren. Bij het beluisteren van haar tweede album 'Electra Heart' moet je het doen met een foto van Marina's gezicht als sleeve, des te meer aandacht dus voor de muziek. Hoe klinkt het nieuwe album?

De 26-jarige Marina bracht haar debuutalbum uit in 2010 en begaf zich daarmee op melancholische, licht excentrieke paadjes vlak naast de snelweg van de mainstream popmuziek. 'Electra Heart' bevindt zich in dat opzicht op de meer radiovriendelijke en prima begaanbare afslag van de 'mainstreamsnelweg'. Twee jaar geleden gingen Marina en haar vriend uit elkaar, maar deze plaat is volgens Marina een 'anti-break-up'-album. Ze zingt met humor over liefde. Waarom? Marina: "Je moet lachen, anders huil je!"

De gehele recensie is gepubliceerd op Studenten.net.

Recensie: Cheryl - A Million Lights

De Britten noemen Cheryl Cole hun 'nation's sweetheart'. Het volk heeft het oud-X-Factor-jurylid omarmd nadat ze slachtoffer werd van achtereenvolgens haar overspelige man (voetballer Ashley Cole) en de tabloidpers. Cheryls derde album 'A Million Lights' moet haar redelijke debuut en matige tweede plaat makkelijk kunnen overtreffen, maar lukt Cheryl dat?

Als Cheryl Cole de Nederlandse media haalt, is dat vaak als stijlicoon. Cole draait echter al tien jaar mee als zangeres. Eind 2002 deed ze mee aan 'Popstars: The Rivals' en het resultaat was girlband Girls Aloud, in 2007 en 2011 vermeld in het Guinness Book of Records als de meest succesvolle groep uit een realityshow. In 2009 laste de groep een pauze in en sindsdien heeft vooral Cheryl furore gemaakt als soloartiest. In 2009 én 2010 riep FHM haar uit tot de meest sexy vrouw ter wereld en in 2011 werd Cheryl na een poll van Virgin Media verkozen tot het beste televisiejurylid. Nu is de muziek Cheryls 'eerste prioriteit', maar 'A Million Lights' hoort veeleer thuis in rijtjes met 'de slechtste' dan in lijstjes met 'de beste'.

Het gehele blog is gepubliceerd op Studenten.net.

Recensie: Cher Lloyd - 'Sticks + Stones'

Sla een Engelse tabloidkrant open en Cher Lloyd staat erin. Eind 2010 werd ze vierde bij de Britse X-Factor, maar haar debuutalbum was er bijna niet geweest. Tijdens X-Factor werd ze namelijk online keihard gepest en daardoor zag ze een muzikale carrière niet meer zitten. Cher zette echter door en met 'Sticks + Stones' moet ze zichzelf bewijzen.

Cher Lloyd vindt het tot daar aan toe dat ze zelf online wordt gepest tijdens haar X-Factor-avontuur, maar als haar moeder met de dood wordt bedreigd, slaan de stoppen door. De dan zeventienjarige Lloyd doet zich in de media voor als onaangedaan en maakt zich zo niet geliefd. Daarnaast geeft ze publiekelijk af op haar mentor Cheryl Cole, die haar na hun samenwerking nooit meer heeft gebeld. Cher heeft spijt en begint een charmeoffensief om uit te leggen dat ze tijdens X-Factor niet zichzelf was. Haar grote ogen maken dit album echter niet beter.

De gehele recensie is gepubliceerd op Studenten.net.

Recensie: Christina Perri - 'lovestrong.'

Als je wilt doorbreken als artiest kun je audities aflopen en wachten tot de stoelen zich omdraaien. Je kunt ook in een restaurantje broodjes gaan serveren en wachten tot je nummer wordt gebruikt tijdens een choreografie in 'So You Think You Can Dance' (SYTYCD). Het gebeurde Christina Perri, die hierdoor een internationale hit had met 'Jar of Hearts'. Is het beter dat er van Christina nu geen broodjes, maar albums over de toonbank gaan?

De Amerikaanse Christina heeft op haar vijfentwintigste genoeg meegemaakt om het indrukwekkende 'Jar Of Hearts' te schrijven. Zo trouwt de flink getatoeëerde Christina op haar eenentwintigste en scheidt ze op dezelfde leeftijd. Christina is dan ook verbaasd dat ze binnen no time van onbekende serveerster naar hitzangeres is geëvolueerd, terwijl ze gewoon zichzelf is gebleven. Twee weken nadat haar single in 'SYTYCD' is gebruikt, vertolkt ze het nummer daar live en binnen een maand gaan er 200.000 exemplaren over de digitale toonbank. Dit debuutalbum doet vermoeden dat Christina voorlopig niet meer hoeft te serveren.

De gehele recensie is gepubliceerd op Studenten.net.

Recensie: Lana del Rey - 'Born To Die'

Omstreden, dat is het talent van Lana del Rey. Waar haar single 'Video Games' door sommigen een popklassieker wordt genoemd en voor menig muziekmedium reden genoeg vormt Lana op de cover te zetten, vinden anderen Del Rey een bedacht product. Is dit album sterk genoeg om critici de mond te snoeren?

De verwijten aan het adres van Lana del Rey zijn niet mild. Zo zou Lana haar talent niet op eigen kracht onder de aandacht hebben gebracht, maar zou haar miljonairsvader hierbij een handje hebben geholpen. Del Rey reageert artiest-onwaardig op alle kritiek door te zeggen dat muziek niet haar belangrijkste focus is en dat ze niet de intentie heeft na 'Born to Die' een derde album te maken, omdat ze het gevoel heeft alles al te hebben gezegd. Voor iemand die muziek er maar bij doet, heeft Lana echter een album afgeleverd dat naar meer smaakt.

De gehele recensie is gepubliceerd op Studenten.net.

Recensie: Colbie Caillat - 'All Of You'

De Californische Colbie Caillat toonde zich met haar debuutalbum 'Coco' in 2007 een ware tropische verrassing. Vier jaar na dato is het tijd voor haar derde studioalbum. Tropisch is ze nog steeds, maar hoe verrassend is haar nieuwe plaat?

De volledige recensie is gepubliceerd op Studenten.net: http://tinyurl.com/3hb4y7q

Recensie: Avril Lavigne - 'Goodbye Lullaby'

Avril Lavigne meent dat ze ‘nog nooit zo eerlijk en kwetsbaar’ is geweest als op haar vierde studioalbum ‘Goodbye Lullaby’ en dat de tracks ‘zeer sterke emotionele reacties’ bij luisteraars teweeg zouden brengen. De verwachtingen van haar nieuwe plaat zijn voorafgaand aan de eerste luisterbeurt dan ook hooggespannen.

De gehele recensie staat nu op Studenten.net.

Review: Clare Maguire - 'Light After Dark'

By Leon van Wijk

Today, MySpace continues to provide a fertile soil for new talent. In 2009 the nineteen year-old Clare Maguire was discovered there, leading to a record deal with Polydor. After a creative process of two years, the result - 'Light After Dark' - is both unexpected and welcome.

The first generation of MySpace talents, typified by Lily Allen (discovered in 2005), is now largely part of the establishment. Whereas these first artists were mostly young girls who insulted their ex-boyfriends in no uncertain terms, Clare Maguire finally breaks this stereotype.

Maguire delivers a grown-up first album, strongly characterized by her full flawless voice, pleasing in both its higher and lower registers. Moreover, she uses it to touch her listeners. Her album starts off very strongly with the almost pompous though highly catchy 'The Shield and The Sword', and continues this way with 'The Last Dance'. The wonderful 'Freedom', a song with a second chorus of matchless beauty, is a good example of what can be found throughout the album: a nice combination of violins and piano on the one hand and electronic elements on the other.

On the rest of the album, Clare doesn't drop any stitches and clearly presents herself as a gifted singer with, above all, her own unique sound. 'I Surrender' and 'You're Electric' are mid-tempo songs with similar melodies and too much chorus, but here the lyrics and instrumentation are good as well. Due to its big sound, this album will suit stadiums better than smaller venues - which is in itself an achievement. It's a good thing though that there is also room for sensitive ballads such as the lyrically grabbing 'Bullet' and the quite emotional and fantastic album closer, 'This Is Not The End'.

'Light After Dark' is very well produced, beautifully written (in part by Maguire herself), and above all exceptionally well sung. This album stands apart as something different, surprising us by refusing to conform to the norm. Each song is potential single-material and it's very praiseworthy that a singer with a sound that is not too commercial has still managed to deliver a very radio-friendly album. A powerful debut, and one to be very proud of.

Originally published in Dutch on Studenten.net
Translation by the author and Paul Davis.